BCSI keurmerk en antwoord van Hema

BCSI eerlijke kleding

Weten jullie nog dat ik in de Fashion Revolution week een brief aan Hema Nederland schreef? Ik wil er nog even op terug komen, want diezelfde week kreeg ik een antwoord van Hema Nederland. Ik moest het even laten bezinken en ook even in de materie van hun antwoord duiken. Allereerst vind ik het wel superfijn dat Hema Nederland antwoord gaf op mijn vraag en actief bezig is met duurzaamheid.

Een belangrijk punt in hun antwoord was dat ze aangesloten zijn bij het BSCI (Business Social Compliance Initiative). Dit is een organisatie die als doel heeft de arbeidsomstandigheden in fabrieken en op boerderijen te verbeteren. BCSI is oorspronkelijk begonnen voor de textielindustrie.

Wat doet BCSI?

BCSI zet zich in om een standaard beleid te maken voor omstandigheden in de textiel industrie. Nu hebben veel fabrieken hun eigen beleid of ‘code of conduct’. Als er één beleid is, zou het makkelijker moeten zijn om audits te doen op het gebied van arbeidsomstandigheden. BCSI doet zelf geen audits, maar laat dit doen door andere organisaties.

Het doel van BCSI

Het doel is om in de verschillende landen één beleid te voeren op arbeidsomstandigheden en rechten. Ze zijn geen organisatie die zelf actief is in fabrieken met het verbeteren, maar helpt merken, bedrijven en winkels zoals Hema om hieraan te werken. Ze bieden als het ware een netwerk en een stuk kennis aan.

BCSI versus Fair Wear Foundation

Toen ik navraag deed naar BCSI gaf iemand van Rank a brand aan dat bijvoorbeeld Fair Wear Foundation meer doet en strengere eisen stelt op het gebied van sociale omstandigheden. Rank a brand neemt dus bedrijven die aangesloten zijn bij de Fair Wear Foundation serieuzer, omdat ze veel meer inzetten op transparantie.

En ja wat moet ik daarvan zeggen? Ik zou het nog steeds fijn vinden als meer merken, en ook Hema zich gaan certificeren en een Max Havelaar of GOTS label op hun kleding kan laten zetten. Anders blijft het voor mij als consument toch een vaag gebeuren en weet ik niet precies hoe het zit met de arbeidsomstandigheden van de mensen die mijn kleding hebben gemaakt. Ik weet dat er aan gewerkt wordt, maar ik zal vragen blijven stellen om duidelijk te maken dat het voor mij als consument heel belangrijk is…

True Fashion Show en vragen stellen

Eerlijke kleding

Vorige week donderdag 12 mei was ik bij de True Fashion Show, die georganiseerd werd door Charlie + Mary. Ik schreef er hier al over, het was een prachtige avond en de perfecte afsluiting van ‘World Fair Trade Day.’ Op de catwalk zag ik de mooie collecties voorbij komen van onder andere People Tree, Studio Jux, Wunderwerk, L’Herbe Rouge en Hoodlamb. Allemaal merken die zich inzetten voor betere omstandigheden in de kleding industrie.

Maar wat me het meest is bijgebleven is de Talkshow die gehouden werd met Safia Minney (People Tree), Carlien Helmink (Studio Jux) en Doug Mignola (Hemp Hoodlamb). Safia Minney is een beetje mijn Fair Fashion held. Ze heeft een prachtig verantwoord merk neergezet, maar ze gaat verder, ze helpt kort gezegd mensen in armoede een beter bestaan op te bouwen. Tijdens de talkshow noemde ze zichzelf een activist. ‘We moeten merken onder druk zetten, want als we dat niet doen, zullen ze nooit veranderen’ aldus Safia Minney.

True Fashion

En zo trok ik deze week de stoute schoenen aan, ging een kledingwinkel binnen en vroeg hen naar hun merken, waar komen ze vandaan? Hoe zijn de omstandigheden in de fabrieken van deze merken? Hoe kopen jullie in en waarom kies je bepaalde merken? Ik had er een beetje tegenop gezien, want zulke dingen vragen komt toch al snel over als kritiek. Verrassend genoeg had ik een heel erg leuk gesprek. Ik had al gezien dat deze winkel Toms (one for one schoenenmerk) verkocht, dus ik had ingeschat dat dit onderwerp voor hen niet uit de lucht zou komen vallen.

Degene die ik sprak in deze kledingwinkel vertelde dat ze  vaak ook kleding kopen binnen Europa, waar de omstandigheden in kledingfabrieken niet zo schrijnend zouden zijn. Ze doen dit niet in de eerste plaats vanuit duurzaamheidsoverwegingen, maar als je er over nadenkt is het beter dan dat kleding van heel ver weg moet komen. Ook loopt ze altijd even over de beurs van MINT (de modebeurs voor eerlijke mode) als ze de kleding voor de winkel inkoopt. En tegelijkertijd merkte ik in haar verhaal, dat haar klanten nog niet echt zitten te wachten op eerlijke kleding en dat ook niet alle eerlijke merken passen bij wat haar klanten kopen. Er moet nog best wat gebeuren hier in mijn woonplaats, voordat het ‘geitenwollensokken’ imago van eerlijke kleding af is. Voor mij is dat al een feit, maar voor veel mensen waarschijnlijk nog niet.

Ik vond het een fijn gesprek en het bevestigde mij maar weer in het feit dat het nuttig is om er eens naar te vragen. Nu ik het gedaan heb, kan ik jullie ook zeggen, het valt wel mee, het is niet echt eng en het kan een heel interessant gesprek opleveren…