Fashion Revolution: Waarom je mee moet doen!

Vandaag 24 april is het Fashion Revolution Day. Naast het herdenken van de dramatische Rana Plaza Ramp, waarbij 1138 kleding fabrieksarbeiders om het leven kwamen, is het ook een dag van vooruit blikken. Er is namelijk nog een hoop te doen voor kledingmerken, de meesten weten niet waar de fabrieken die hun kleding maken zich bevinden. Laat staan dat ze weten wie er werken.

Deze week staat in het teken van het aanmoedigen van miljoenen mensen om hun kledingmerken te vragen wie de kleding heeft gemaakt. Met de #whomademyclothes wordt er gevraagd om meer transparantie in de kledingindustrie. Want, weet jij eigenlijk wel wie jouw kleren heeft gemaakt?

Vind jij het ook belangrijk dat de mensen die je kleren hebben gemaakt een leefbaar loon krijgen? Dat de stoffen van je kleding geen gif bevatten? Dat er geen dieren mishandeld worden voor dingen die jij draagt? Dan zou je een verschil kunnen maken door mee te doen met Fashion Revolution Day of Week.

Fashion Revolution Day

Transparantie

Op Oneworld verscheen vandaag al een artikel met de ins en outs van Fashion Revolution Week. Hoe is het na het drama verlopen? Welke stappen zijn er gemaakt? Wat moet er nog gebeuren? Een heel belangrijk aspect is transparantie. Als kledingmerken weten waar hun grondstoffen vandaan komen, hun stoffen bewerkt worden en waar hun kleding genaaid wordt. Oneworld schrijft terecht: “Als je als werknemer problemen ervaart in een fabriek en daar niet met het management over uit kunt komen, moet je daar bij een bedrijf melding van kunnen maken.” 

Fashion Revolution Day

Mijn kledingkeuzes

Toen ik mijn ‘one dress, one year’ actie begon, heb ik bewust gekozen voor een jurk van Bellamy Gallery. Dit merk kiest voor totale transparantie. Kijk maar naar het prijskaartje van de kleding die je daar koopt. De founders van Bellamy Gallery wilden een nieuw modeconcept. Het beste product voor de beste prijs en alles daaromheen zo transparant mogelijk. Ik hoop dat er meer merken het op deze manier gaan aanpakken.

Eigenlijk weet ik het al, maar omdat het vandaag Fashion Revolution Day is vraag ik Bellamy Gallery toch nog #Whomademyclothes? Om ook het positieve antwoord op deze vraag te kunnen laten zien.

Wil je vandaag een verschil maken, dan kan je er natuurlijk ook voor kiezen om mijn #onedressoneyear actie te ondersteunen, door te doneren. Het geld gaat naar Solidaridad die precies staat voor waar het vandaag over gaat: Transparantie in de Kledingindustrie.

Transparantie in de modeketen

fastfashion

Laatst was ik op het Social Media Event van Fashionrevolution Day, ik heb er nog al wat over geschreven de afgelopen weken. Mocht je nog willen weten waar dit ook al weer over ging kan je hier nog wat bijlezen;-). Maar daar wil ik het vandaag niet over hebben. Eén van de dingen die namelijk het meeste in mijn hoofd bleven zitten na deze dag is ‘transparantie in de modeketen’.

Dit filmpje van Armedangels ging viral op youtube en andere social media en terecht vind ik. Het geeft aan dat hoe onze fast fashion kleding gemaakt wordt, in principe gewoon moderne slavernij is. We zien het niet vanuit ons deel van de wereld en dan doen we vaak net alsof het er ook niet is. Maar het is er wel en wat doen we met die wetenschap?

Transparantie werd er dus gezegd, zodat we weten hoe en waar onze kleding wordt gemaakt. Zodat het niet vaag blijft voor ons westerlingen, iets wat schuilgaat achter mooie woorden van eco en duurzaamheid, zonder dat er daadwerkelijk iets gebeurd. Zodat er geen groot zwart gat blijft tussen onze en de makers van onze kleding. Wist je trouwens dat H&M, Zara en Primark super transparant zijn over hun duurzaamheidsbeleid? Het zegt dus ook weer niet alles, want je kunt ook blijven spreken in vage termen als ‘we doen audits in alle fabrieken’ en ‘we zetten ons sterk in voor de arbeidsomstandigheden’. Want hoe kunnen we dat meten? We krijgen geen foto’s te zien van blije makers van onze fast fashionkleding in schone fabrieken. We krijgen geen gedetailleerde omschrijvingen over hoe onze kleding gemaakt wordt. En de vraag is ook of dat wel mogelijk is in de fast fashion industrie.

Merken zoals People Tree en studio Jux kunnen wel precies aangeven wie hun kleding maakt, ze laten filmpjes en foto’s zien van hun mensen en hun fabrieken, ze kunnen trots zijn op wat zij doen! Ik hoop dat dat de toekomst wordt. Dat we de makers van onze kleding in de ogen kunnen kijken en steeds meer precies weten waar en hoe ze worden geproduceerd.

En die fast fashion merken, tja wat moeten we daarmee? Misschien moeten ze maar gewoon verdwijnen, tenzij ze kunnen laten zien dat het anders kan…

Wat denken jullie? Zou het mogelijk zijn dat de fast fashion eerlijk wordt? Of moet fast fashion verdwijnen en moeten er meer eerlijke merken in leuke stijlvolle pop up shops komen?