Begin klein en teken de petitie

schoneklerencampagne
Beeld: Schone Kleren Campagne

Soms kan de hoeveelheid sh** in de wereld je een beetje overvallen of misschien raakt het je niet meer zo, omdat het zoveel is. Ik kan zelf wel eens het gevoel hebben dat ik tekort schiet. Nu ben ik aardig bezig wat betreft kleding, maar als je het hebt over afval dan kan ik nog een hoop stappen maken. Misschien heb jij dat ook wel en dan heb ik nu goed nieuws voor je. Je kunt impact maken op de foute kledingindustrie door simpelweg een petitie te tekenen. Ik vind zulke dingen altijd heel fijn, want dat geeft je het gevoel dat je in ieder geval íets kunt doen.

What’s the deal?

De schone klerencampagne heeft een onderzoek gedaan naar de omstandigheden in kledingfabrieken in India. De conclusie was dat ‘de arbeids omstandigheden in fabrieken in India waar Nederlandse kledingmerken worden gemaakt ronduit slecht zijn. Geen enkele kledingarbeider verdient een leefbaar loon. Ruim een derde van de werknemers krijgt niet eens het minimumloon. Verplicht overwerk wordt vaak niet uitbetaald, intimidatie is aan de orde van de dag en vrouwen verdienen minder dan mannen. Ook doen sommige fabrieken niks aan sociale verzekeringen en ziektekosten. Dat en meer blijkt uit het onderzoek ‘Uitgekleed/Aangekleed’ van Schone Kleren Campagne en Landelijke India Werkgroep.’ (bron: SKC)

Winkels als onder andere C&A, The Sting, We fashion, MEXX en G-Star produceren in deze fabrieken in India. Deze merken kwamen bij toeval boven in het onderzoek. De situatie in deze fabrieken blijkt ook representatief te zijn voor heel India. Kom je dus bij een reguliere winkel kleding tegen met in het label ‘made in India’ kan je er vanuit gaan dat ze onder deze omstandigheden gemaakt zijn. Verschrikkelijk triest toch?

Verhaal

Dit is één van de verhalen die ik lees in het onderzoek en zulk soort verhalen breken mijn hart, echt waar:
“Vanaf mijn vijftiende werk ik al in de kledingindustrie. Een periode ging het erg slecht met me. Het werk was heel zwaar. Ik werd in de fabriek uitgescholden. En ik verdiende zo weinig, ik moest een van mijn kinderen van school halen omdat ik het leergeld niet meer kon betalen. Ik zag geen uitweg meer. Ik nam mijn drie kinderen mee, en een blik kerosine. Maar een bewaker zag me bezig en hij stopte me. Hij zei: ‘de fabriek waar je het zo erg hebt, is niet de enige fabriek waar je kan werken’ en ‘het is niet jouw fout, jij zou niet moeten sterven’.” “Hij heeft me wakker geschud.

Sindsdien neem ik het op voor vrouwen zoals ik. Het ligt inderdaad niet aan ons, wij verdienen allemaal beter. Ik werd actief bij de vakbond, kwam steeds meer op voor onze rechten. Uiteindelijk werd ik door de laatste fabriek waar ik werkte een paar uur gevangen gezet en daarna ontslagen. Nu sta ik bij alle fabrieken in de omgeving op de zwarte lijst. Niemand neemt me meer aan.”

petitieBeeld: Schone Kleren Campagne

Wij kunnen deze vrouwen helpen door de petitie te tekenen. Deze petitie vraagt Nederlandse kledingmerken een leefbaar loon voor alle kledingarbeidsters die in hun fabrieken werken en de Nederlandse overheid om goede afspraken met alle Nederlandse merken voor een leefbaar loon en een openbare productielijst (een lijst met fabrieken) van Nederlandse kledingmerken. Hier kan je, als je dat wil ook het onderzoek lezen.

Hopelijk doe je mee!!!

Even voorstellen: Tania

schoneklerencampagnefoto: Schone Kleren Campagne

Ik wil jullie vandaag voorstellen aan Tania Akter, zij is kledingarbeidster in Dhaka, de hoofdstad van Bangladesh. “Als ik geen kledingarbeider zou zijn dan zou ik kleermaker worden in een kleine kleermakerswinkel”, vertelt Tania. “Ik weet het, het lijkt heel erg op het werk dat ik nu doe, maar wat kan ik anders? Het is het enige waar ik goed in ben. Ik was altijd erg goed op school, maar op een gegeven moment was het geld op en moest ik gaan werken. Anders had ik wel bij de overheid willen werken als functionaris.”*

Ik vind het belangrijk om iedere keer weer even stil te staan bij de makers van onze kleding en de huidige staat van de kledingindustrie. Kijk ze als het ware even in de ogen en besef dat we verbonden zijn via onze jurk, blouse of broek. Hun handen hebben onze kleding gemaakt. In de statistieken van mijn blog zie ik dat deze posts niet echt goed gelezen worden. Misschien kunnen we hier niet zoveel mee, is het lastig of confronterend, ik weet het niet. Voor mij is het in ieder geval goed om een gezicht als dat van Tania te zien en me te beseffen dat ik eerlijke of tweedehands kleding koop, zodat zij hopelijk in de toekomst een beter leven krijgt. Want ik geloof als we allemaal beginnen met stapjes te zetten, dat er verandering komt in de kromme wereld van de kledingindustrie.

Tania geeft ons het volgende mee: “Ik zou graag tegen de mensen in Europa zeggen: Ik ben hier, ik besta en ik zou jullie willen vertellen over mijn dagelijkse leven in de fabriek en alles daar omheen. Hoe meer mensen weten hoe het er hier aan toe gaat, hoe meer mensen ons kunnen steunen. En dat hebben we nodig. Samen worden we serieus genomen!”(bron*)

Het verhaal van Tania en meer van haar collega’s in de kledingindustrie kan je lezen op de website van de Schone Kleren Campagne. Neem een kijkje zou ik zeggen!