Het Kledingconvenant van Nederland

kledingconvenant

Gisteren is door minister Ploumen, CNV voorzitter Arend van Wijngaarden, 55 textielbedrijven, hun branche organisaties en vakbond FNV, het Kledingconvenant voor Duurzame kleding en Textiel ondertekend. Dit was een ‘big deal’ in de modebranche. Het geeft aan dat de overheid en verschillende bedrijven zoals Bijenkorf, Hema, Sissy Boy en een hoop anderen, stappen willen zetten om zich samen sterk te maken voor eerlijke en duurzame mode.

Het Kledingconvenant

Het kledingconvenant, waarin Nederland de eerste is die zoiets heeft opgezet, houdt in dat er actief gewerkt moet worden aan de arbeidsomstandigheden, het milieu en het voorkomen van dierenleed. Je kunt hierbij denken aan onder andere eerlijke lonen, onafhankelijke vakbonden, minder gebruik van water en chemicaliën, het tegengaan van kinderarbeid. Het zou ervoor moeten zorgen dat de consument in Nederland steeds meer eerlijke en duurzame kleding kan kopen bij reguliere ketens. Het bewaken en uitvoeren van dit convenant wordt uitgevoerd door de Sociaal Economische Raad (SER).

Alleen afspraken, of ook acties?

Schone Kleren Campagne is een organisatie die wel betrokken was bij het opstellen van dit kledingconvenant, maar niet heeft ondertekend. Ze stellen de vraag: ‘hoe weten we of de door bedrijven aangeleverde gegevens over hun keten en gerapporteerde verbeteringen ook echt waar zijn? Een structurele systematiek om ter plekke te controleren of de gegevens kloppen, ontbreekt in het convenant. Het secretariaat mag dit slechts ‘steekproefsgewijs’ controleren. Maar het is nog onduidelijk of dit nog op te richten secretariaat (nu geschat op 4 fte) wel voldoende menskracht en middelen zal krijgen om zelfs deze minimale check te doen. Convenantspartijen hebben er voor gekozen om geen begroting op te stellen, of zelfs maar een indicatie te geven van de benodigde middelen, hoewel er in maart wel is afgesproken dat het convenant in werking zal treden als er voldoende financiering is.’ (bron Schoneklerencampagne)

Ik denk dat ze zich terecht afvragen of een kledingconvenant als dit wel echt gevolgen zal hebben voor de mensen die onze kleding maken. Het proces hiervan is gestart na de ramp van de Rana Plaza kledingfabriek in Bangladesh. Mensen die daar werken wachten al jaren op concrete verbeteringen. Papieren afspraken gaan hun op dit moment nog niet echt helpen.

En wat vind ik?

Ik vind het een grote stap die organisaties samen met de overheid zetten op dit moment en tegelijkertijd kan ik me ook helemaal vinden in het standpunt van de Schone Kleren Campagne (SKC). Het is al tientallen jaren bekend wat de situatie is, mensen die in de textielindustrie werken verdienen naar mijn idee nu ook gewoon concrete stappen ter verbetering van hun leven.

Ik heb bewust een foto gebruikt van een vrouw uit de textielindustrie via de SKC. Kijk deze vrouw eens in de ogen en zie daar een persoon staan, Daliya van 20, met een leven, een familie en dromen voor zichzelf en voor de mensen om haar heen. Zij verdient het dat wij als consument, andere keuzes maken, betere keuzes. Dat we het initiatief van het kledingconvenant steunen door ons koopgedrag en door de vragen die wij stellen aan de winkels waar we kopen.

Daarom wil ik je vragen om als eerste stap, het eerstvolgende kledingstuk wat je koopt óf tweedehands, óf eerlijk te kopen óf je merk/winkel te bevragen hoe hun kleding gemaakt is en door wie. Doe je mee?\

Bronnen foto’s: Schone Kleren Campagne en Volkskrant