Een heel persoonlijk verhaal, mijn zelfbeeld

In de afgelopen weken kwam ik er zeker drie tegen. Ik las blogs, artikelen, met oproepen tot meer aandacht voor ‘gewone’ lichamen en zelfbeeld. Dus geen perfecte beach body’s en gefotoshopte Instagram foto’s. Geen maatje 34 en geknepen en verdraaide lichamen. In veel beauty en modebladen is dit dè tijd om aan te komen met perfecte diëten en sportprogramma’s. Ik kom echter steeds meer vrouwen tegen die hier moe van worden en onzeker.

Het verhaal over mijn zelfbeeld

Ik besloot ook het verhaal over mijn zelfbeeld te delen hier, omdat ik ook geloof dat er een tegengeluid moet komen op dat perfecte beeld. Niet dat dat beeld fout is, want er zijn mensen met een plat figuur en maat 34. Maar er zijn er nog veel meer met onder andere maat 38 of 46, lang of juist kort. En ik hoop dat dit ook meer zichtbaar en van harte geaccepteerd wordt.

Als kind werd ik volgens mij niet gezien als een mooi of knap kind (wel een lief kind wordt er dan gezegd). Ik had sprieterig dun haar en voor uitstaande tanden. Als kind was ik zeker niet populair en ik vergeet nooit meer de momenten dat ik als tiener uitgemaakt werd voor lelijk. Ik voelde me heel vaak anders. Zulke dingen onthoud je en die kan je je hele leven met je mee dragen.

Ik ben ontzettend blij dat ik tijdens mijn tienertijd toch de beslissing maakte dat het niet erg is om je soms anders te voelen. Ergens in die tijd koos ik er ook voor om bewust te gaan geloven (ik geloof dus in God). Die keuze heeft me veel goeds gebracht en een bewustzijn gebracht dat ik altijd geliefd en uniek zal zijn.

Ik ben me dus al jong gaan verzetten tegen het ideaalbeeld. Juist het anders en uniek zijn vond en vind ik nog steeds waardevol. Toch hebben die onzekerheden over uiterlijke schoonheid altijd invloed. Ook op mij. Het is ook niet gek, want dat is het enige wat je altijd ziet in winkels, op bilboards, in reclame die overal tussendoor sijpelt op internet. We worden met het zogenaamde perfecte plaatje gevoed. Meerdere keren per dag. Als je er dan je eigen lijf naast zet dan zie je dat het ‘niet klopt’ en ga je geloven dat er iets niet goed zit.

Het perfecte plaatje bestaat niet

En dàt klopt natuurlijk niet, dat er één perfect plaatje zou zijn in een wereld vol met variatie. Ik vind het erg dat er zoveel onzekere mensen rondlopen met het idee dat ze er niet goed uit zien. Ik kan me er echt boos om maken, want ik ben er dus van overtuigt dat iedereen schoonheid bezit. Echt iedereen. Ik kan gefrustreerd zijn over mezelf, dat ik soms de neiging heb om mijn eigen foto’s te gaan fotoshoppen. Dan kan ik serieus wel een potje janken. Dat is zò wat ik juist niet wil en waar ik me ongelofelijk voor schaam.

Je (misschien wel lage) zelfbeeld kan ook je kracht in de weg zitten. Ik heb momenten dat ik mezelf wil verstoppen omdat ik niet het perfecte fashionblogger lijf heb. Maar dan zou mijn geluid en inspiratie over eerlijke mode er niet zijn. Ik wil mijn visionaire idealen en mijn creativiteit graag combineren op deze plek. Als ik me liet tegenhouden door het ideaalplaatje, dan zou ik dat niet kunnen doen. Daarom wil ik iedereen die dit leest willen oproepen, verzet je ertegen… Verzet je tegen de ideaalbeelden en laat jezelf gewoon zien zoals je bent, waar dan ook!

Voor dit artikel werd ik geïnspireerd door Merel van de Groene Meisjes, Vera van Vera Camilla en door Bregje Hofstede (via een artikel in de Correspondent).

Auteur: Lidia

Eerlijke mode, Fotografie, enthousiast, moeder van 3…

12 gedachten over “Een heel persoonlijk verhaal, mijn zelfbeeld”

  1. Mooi geschreven! Vooral je conclusie, zo probeer ik er ook in te staan. Ik schets ook geen perfect beeld van mezelf, want wie herkent zich dan nog in mij? Daarnaast; als je jezelf bent en accepteert dan is het leven zoveel mooier en makkelijker 🙂

  2. Wat mij in jouw blogs zo aanspreekt is juist jouw eigenheid die je laat zien. Ze zijn reëel staan dichtbij en zijn bemoedigend en inspirerend.

  3. Hi Lidia, mooi om te lezen! Helemaal bijzonder, omdat we zo dichtbij elkaar zijn opgegroeid in twee verschillende werelden en toch dezelfde struggles hebben gehad, als ik dit nu zo lees.
    Ik blijf me daar steeds over verwonderen. Dat ik jou zo online ontmoet heb, terwijl we als kind waarschijnlijk door dezelfde straten liepen. Mooi verhaal!

  4. Wat een mooi artikel en wat prachtig dat je jezelf zo open durft te stellen. Ik vind het zo jammer dat vrouwen voornamelijk met hun uiterlijk bezig zijn. Ik maak me er zelf natuurlijk ook schuldig aan, maar we kunnen zoveel meer dan alleen mooi zijn. Juist door dit soort artikelen leg je de focus op mooie punten van jezelf die niet allemaal met uiterlijk hebben te maken, maar ook met je mooie innerlijk <3

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *