Duurzaam merk: Seasalt

eerlijke kleding seasalt

Vandaag heb ik weer een leuke tip voor jullie. Via de vrolijke blog Team Confetti, vond ik het merk Seasalt. Een merk wat redelijk lokaal produceerd, namelijk in Cornwall aan de kust van Groot Brittanie. Ze hebben een leuke webshop met veel vrolijk gekleurde items. De jassen zoals hieronder op de foto vond ik heel tof. Ze zijn gemaakt voor regenachtig Engeland, maar aangezien er hier ook nog al eens een bui valt, vond ik deze jassen ook wel toepasselijk voor in Nederland.

eerlijke kleding seasalt

Deze gele jas is geinspireerd op jassen van vissers. Ze hebben er een beetje hippere en meer vrouwelijke look aan gegeven. Ik vind het wel leuk als klassieke modellen, die al jaren oud zijn, gebruikt worden in een hippere vorm. Deze jas heeft ook een goede kwaliteit, hij is water en windproof, je kunt er zeg maar in heftig weer prima mee uit de voeten.

Neem zeker eens een kijkje op de website van Seasalt, om hun verhalen en visie te lezen. Hierbij ook nog een leuk filmpje over de regenjas: A Short Film About RAIN

Wat nog wel handig is om te weten, via deze webshop kan je alleen betalen met PayPall of je creditcard. Ik vind dit niet heel ideaal, maar misschien loop ik ook wel een beetje achter;-P.

Eerlijke outfit: Homemade & vintage

Eerlijke kleding

Vandaag deel ik met jullie weer een eerlijke outfit. Ik ben, zoals dat dan bij mij werkt, even uit mijn comfortzone gestapt en heb een outfitpost gemaakt. Dit keer met de jurk waar veel mensen al benieuwd naar zijn. De jurk die ik zelf heb gemaakt, patroontje tekenen, knippen, naaien en klaar. Ik kan nog steeds niet geloven dat het zo makkelijk was en dat het ook nog eens zo goed gelukt is. Ik dacht altijd, ik zal eerst wel een paar mislukkelingetjes maken voordat ik het onder de knie heb, want zo gaat dat vaak met dingen maken bij mij.

Eerlijke kleding

Eerlijke kleding

Eerlijke kleding

Eerlijke outfit

Vintage

Ik hoop dat het weer een stukje inspiratie voor jullie is wat maar weer duidelijk maakt dat stijl en eerlijke of duurzame mode best samen kunnen gaan. Een vergelijkbare eerlijke en duurzaam geproduceerde jurk kan je hier bij People Tree vinden, of hier bij Miss Green.

Jurk: Home made
Jasje: Hema (oud)
Ketting: People Tree
Schoenen: Vintage

“Wat makes you different, makes you beautiful”

BCSI keurmerk en antwoord van Hema

BCSI eerlijke kleding

Weten jullie nog dat ik in de Fashion Revolution week een brief aan Hema Nederland schreef? Ik wil er nog even op terug komen, want diezelfde week kreeg ik een antwoord van Hema Nederland. Ik moest het even laten bezinken en ook even in de materie van hun antwoord duiken. Allereerst vind ik het wel superfijn dat Hema Nederland antwoord gaf op mijn vraag en actief bezig is met duurzaamheid.

Een belangrijk punt in hun antwoord was dat ze aangesloten zijn bij het BSCI (Business Social Compliance Initiative). Dit is een organisatie die als doel heeft de arbeidsomstandigheden in fabrieken en op boerderijen te verbeteren. BCSI is oorspronkelijk begonnen voor de textielindustrie.

Wat doet BCSI?

BCSI zet zich in om een standaard beleid te maken voor omstandigheden in de textiel industrie. Nu hebben veel fabrieken hun eigen beleid of ‘code of conduct’. Als er één beleid is, zou het makkelijker moeten zijn om audits te doen op het gebied van arbeidsomstandigheden. BCSI doet zelf geen audits, maar laat dit doen door andere organisaties.

Het doel van BCSI

Het doel is om in de verschillende landen één beleid te voeren op arbeidsomstandigheden en rechten. Ze zijn geen organisatie die zelf actief is in fabrieken met het verbeteren, maar helpt merken, bedrijven en winkels zoals Hema om hieraan te werken. Ze bieden als het ware een netwerk en een stuk kennis aan.

BCSI versus Fair Wear Foundation

Toen ik navraag deed naar BCSI gaf iemand van Rank a brand aan dat bijvoorbeeld Fair Wear Foundation meer doet en strengere eisen stelt op het gebied van sociale omstandigheden. Rank a brand neemt dus bedrijven die aangesloten zijn bij de Fair Wear Foundation serieuzer, omdat ze veel meer inzetten op transparantie.

En ja wat moet ik daarvan zeggen? Ik zou het nog steeds fijn vinden als meer merken, en ook Hema zich gaan certificeren en een Max Havelaar of GOTS label op hun kleding kan laten zetten. Anders blijft het voor mij als consument toch een vaag gebeuren en weet ik niet precies hoe het zit met de arbeidsomstandigheden van de mensen die mijn kleding hebben gemaakt. Ik weet dat er aan gewerkt wordt, maar ik zal vragen blijven stellen om duidelijk te maken dat het voor mij als consument heel belangrijk is…

Marktplaatservaring

marktplaats ervaring

Ik had vandaag een merkwaardige marktplaats ervaring en heb even zitten twijfelen of ik dit zou delen met jullie, omdat het niet perse ergens over gaat, maar best hilarisch is. Ik koop veel dingen op marktplaats, onder andere vanuit duurzaamheidsoverwegingen. Ik ga dus niet altijd voor de allergoedkoopste koopjes op marktplaats kijken. Als ik een leuk kledingstuk voor mezelf of de kids zoek, dan zoek ik ook vaak op bepaalde merken en ik wil dat het ‘zo goed als nieuw’ is. Op die manier denk ik dat de kwaliteit ook wat beter is.

Zo had ik dus een kledingstuk voor mezelf gezien. Deze persoon had erbij gezet, nieuw meer dan 250 euro gekost. Ik zocht het even na (of course) en ja, dit merk was niet echt goedkoop. Ik had er een mooie prijs voor geboden, heeeel erg ruim onder die 250 euro en ik mocht het komen halen.

Heel eerlijk gezegd, verwachte ik dus bij een keurig huis te komen. Vaak koop ik dingen dus in mijn buurt, want dan kan ik het kledingstuk ook even zien voordat ik betaal. Ik had een beeld in mijn hoofd van een marktplaats mevrouw, met een grote walk in closet in haar huis, die even aan het opruimen geslagen was en wat kledingstukken de deur uit deed.

Niets was minder waar! Ik kwam bij een niet erg verzorgd huis, belde aan, werd begroet door een wild blaffende hond. Iemand deed de deur open en het leek alsof daar wel 5 volwassenen woonden, het stonk er naar rook en ik kreeg er een beetje oncomfortabel gevoel bij. De marktplaats mevrouw werd voor me geroepen en kwam met het kledingstuk naar beneden en het zag er prima uit, dus ik heb het maar gewoon gekocht (en gelijk gewassen:-)). Ik ben superblij mijn aanschaf, maar ik heb ook een beetje dubbel gevoel, waar komt het vandaan, of heb je gewoon mensen die op marktplaats in kleding handelen? Is het gestolen, gebeurd dat, dat mensen kleding stelen? Geen idee, misschien een beetje bevooroordelend, maar die gedachten sprongen een beetje rond in mijn hoofd.

Hebben jullie wel eens vreemde marktplaats ervaringen gehad, of mijd je marktplaats juist om zulke situaties te voorkomen? Anyway, ik vond het wel grappig, ook wat je allemaal gaat denken na zo’n ervaring…

True Fashion Show en vragen stellen

Eerlijke kleding

Vorige week donderdag 12 mei was ik bij de True Fashion Show, die georganiseerd werd door Charlie + Mary. Ik schreef er hier al over, het was een prachtige avond en de perfecte afsluiting van ‘World Fair Trade Day.’ Op de catwalk zag ik de mooie collecties voorbij komen van onder andere People Tree, Studio Jux, Wunderwerk, L’Herbe Rouge en Hoodlamb. Allemaal merken die zich inzetten voor betere omstandigheden in de kleding industrie.

Maar wat me het meest is bijgebleven is de Talkshow die gehouden werd met Safia Minney (People Tree), Carlien Helmink (Studio Jux) en Doug Mignola (Hemp Hoodlamb). Safia Minney is een beetje mijn Fair Fashion held. Ze heeft een prachtig verantwoord merk neergezet, maar ze gaat verder, ze helpt kort gezegd mensen in armoede een beter bestaan op te bouwen. Tijdens de talkshow noemde ze zichzelf een activist. ‘We moeten merken onder druk zetten, want als we dat niet doen, zullen ze nooit veranderen’ aldus Safia Minney.

True Fashion

En zo trok ik deze week de stoute schoenen aan, ging een kledingwinkel binnen en vroeg hen naar hun merken, waar komen ze vandaan? Hoe zijn de omstandigheden in de fabrieken van deze merken? Hoe kopen jullie in en waarom kies je bepaalde merken? Ik had er een beetje tegenop gezien, want zulke dingen vragen komt toch al snel over als kritiek. Verrassend genoeg had ik een heel erg leuk gesprek. Ik had al gezien dat deze winkel Toms (one for one schoenenmerk) verkocht, dus ik had ingeschat dat dit onderwerp voor hen niet uit de lucht zou komen vallen.

Degene die ik sprak in deze kledingwinkel vertelde dat ze  vaak ook kleding kopen binnen Europa, waar de omstandigheden in kledingfabrieken niet zo schrijnend zouden zijn. Ze doen dit niet in de eerste plaats vanuit duurzaamheidsoverwegingen, maar als je er over nadenkt is het beter dan dat kleding van heel ver weg moet komen. Ook loopt ze altijd even over de beurs van MINT (de modebeurs voor eerlijke mode) als ze de kleding voor de winkel inkoopt. En tegelijkertijd merkte ik in haar verhaal, dat haar klanten nog niet echt zitten te wachten op eerlijke kleding en dat ook niet alle eerlijke merken passen bij wat haar klanten kopen. Er moet nog best wat gebeuren hier in mijn woonplaats, voordat het ‘geitenwollensokken’ imago van eerlijke kleding af is. Voor mij is dat al een feit, maar voor veel mensen waarschijnlijk nog niet.

Ik vond het een fijn gesprek en het bevestigde mij maar weer in het feit dat het nuttig is om er eens naar te vragen. Nu ik het gedaan heb, kan ik jullie ook zeggen, het valt wel mee, het is niet echt eng en het kan een heel interessant gesprek opleveren…

Fair trade labels: GOTS

GOTS label

Al eerder schreef ik hier over het Max Havelaar label. Vandaag leg ik uit wat het GOTS (Global Organic Textile Standard) label inhoudt. GOTS is dus een standaard voor biologisch textiel. Het GOTS label is in de eerste plaats gericht op het milieu. Het wordt ook gezien als één van de leidende certificaten op dit gebied. Kom je een GOTS label tegen, dan weet je dat het kledingstuk wat je vast hebt heel streng gekeurd is op milieu en arbeidsomstandigheden.

Er zijn twee niveaus GOTS certificaten:

  1. Biologisch: minimaal 95% van al het materiaal (de vezels) moet biologisch zijn.
  2. Gemaakt met biologische bestanddelen: minimaal 70% van de vezels zijn biologisch.

GOTS label

Door de hele productie keten van het kledingstuk wordt voldaan aan de strenge standaard voor biologisch textiel: Het oogsten van de grondstoffen, de (maatschappelijk verantwoorde) productie, de etikettering, verpakking en distributie. Deze wereldwijde standaard zorgt onder andere voor het gebruik van milieuvriendelijke chemicaliën en waterzuivering bij de fabrieken.

Naast dat het GOTS label hele strenge eisen heeft op het gebied van milieu, eisen ze ook naleving van sociale richtlijnen bij de katoenteelt en de verwerking tot stof. Dat gaat dan om dingen als minimumloon, een verbod op kinderarbeid en een veilige en hygiënische werkomgeving.

Ik hoop ergens in mijn zoektocht naar labels er één tegen te komen die als eerste eisen stelt op sociaal gebied, zoals minimumloon voor arbeiders, veilige en hygienische werkomstandigheden in kledingfabrieken. Ik had gehoopt dat dit er één zou zijn, omdat het GOTS label zo streng is. Eigenlijk valt het me stiekem een beetje tegen dat dit label dus ook niet in de eerste plaats op de mensen, de makers van de kleding gericht is, maar op milieu. Hoewel ik dat laatste net zo goed belangrijk vindt.

Eerlijke kleding: Zelf naaien

Eerlijke kleding

Voor mijn dochter maakte ik afgelopen week zelf een jurkje. Dit was het eerste echte kledingstuk wat ik maakte. Ik vond het zo leuk om te doen dat ik afgelopen weekend ook nog een maxi dress voor mezelf maakte. Allebei zijn ze super gelukt, ik ben er helemaal blij mee.

Zoals je misschien weet vind ik het leuk om af en toe zelf kleding te maken om me bewust te zijn van het werk en de moeite die eigenlijk in een kledingstuk zit. En ik vind het natuurlijk ook gewoon leuk om creatief een beetje uit te spatten, haha.

eerlijke kleding

Eerlijke kleding

Toen dochterlief haar jurkje droeg en overal showde kreeg ik van verschillende mensen de reactie dat ze zoiets wel wilden kopen en of ik geen winkel wilde beginnen. Superleuk om te horen natuurlijk! Al eerder heb ik over zoiets nagedacht, maar ik zal jullie hieronder laten zien waarom ik daar tot nu toe nog niet aan begonnen ben.

Als voorbeeld het jurkje van mijn dochter. Ga ik uitrekenen wat ik kwijt ben om een serieus bedrijf te runnen, kom ik al aan het bedrag van €73,- en dan krijg ik waarschijnlijk te horen dat dit veel te duur is. Nu heb ik natuurlijk nog geen rekening gehouden met kortingen op stof en materialen die je als bedrijf misschien krijgt, met BTW en belastingen en met het feit dat ik het in productie zou kunnen nemen en door anderen kan laten naaien. Maar toch, als je jezelf serieus neemt als bedrijf en dit in kleine oplages wilt doen, is het bijna niet te doen qua prijs.

Materiaalkosten: € 27
(Stof, Garen, band, afschrijving naaimachine)

Uurtarief: €23 per uur x 2 uur
(ik heb een uurtarief berekend op zzptarief.nl)

Eerlijke kleding

Conclusie is dus voor nu dat ik dit voor nu maar gewoon voor de lol blijf doen, of voor vrienden, gewoon omdat ik dat leuk vindt. Gek hè, dat als je alles eens even op een rijtje zet, dingen toch best wat kosten…

Wat vinden jullie ervan, goed gelukt?

The Mad Rush

The Mad Rush

Gisteren ben ik op bezoek geweest bij de eerlijkste winkel in de Kalverstraat: ‘The Mad Rush’. Een winkel die als doel heeft om mensen bewust te maken van de wereld achter kleding. Het is niet alleen een hele hippe pop-up shop, maar ook een sweatshop, waar vrouwen keihard moeten werken.

In die sweatshop heb ik gisteren twee uur lang gewerkt. Op een krukje achter een naaimachine zat ik de schouderbandjes van een totebag te naaien. Het was heet, het was een herrie, het was een beetje benauwd, want ik droeg een mondkapje. Na twee uur was ik best kapot eigenlijk en ik vind mezelf geen watje. Ik vond het bizar om me voor te stellen dat er miljoenen vrouwen wereldwijd zijn die dit 12 uur per dag, 6 of 7 dagen in de week moeten doen voor een hongerloontje. Eigenlijk kan ik dat niet in woorden beschrijven, maar het heeft me des te meer gemotiveerd om verder te gaan met bloggen en te helpen met het bewust maken van mensen dat de mode industrie zoals die nu is, eigenlijk Echt. Niet. Kan.

Om jullie een beetje een indruk te geven heb ik ook een filmpje gemaakt van The Mad Rush, een project wat mogelijk wordt gemaakt door de Schone Kleren Campagne en Mama Cash. Je kunt The Mad Rush nog bezoeken tot Zondag 15 mei op Kalverstraat 101.

(Zet je geluid een beetje hard;-P)

 

Je eigen stijl en jezelf accepteren

Stijl

Deze week kwam ik via Naoki, een blog die ik volg op de website van Style like U. Dit is een moeder en dochter team die korte video´s maakt van allerlei soorten mensen, met een stijl die niet gebaseerd is op gephotoshopte modellen en fast fashion. Ik keek wat rond op hun website en werd diep geraakt door de filmpjes en door hun verhaal en de verhalen van uit een aantal van hun docu´s. Je eigen stijl dragen en jezelf accepteren is blijkbaar zo ontzettend moeilijk geworden. Gisteren plaatste ik op de AaFF facebookpagina één van de filmpjes waarvan ik onder de indruk was.

Onzekerheid

Ik zal beginnen met mezelf. Voor deze blog vind ik het leuk om regelmatig outfit posts te maken om te laten zien hoe je eerlijke en duurzame kleding kunt dragen. Ik volg een aantal bloggers die dit ook doen en ik vind het zelf ook ontzettend leuk om zulke posts te zien en te lezen. Maar er is één ding wat ik ontzettend moeilijk vind en dat is dus op de foto gaan voor deze outfit posts. Ik kan me dan druk maken over mijn figuur en mijn stijl. Zijn mijn billen en buik niet te dik, wordt ik wel serieus genomen met deze posts? Of: is mijn stijl wel leuk genoeg en modieus? Ik zie er altijd tegenop en als het dan weer gelukt is, denk ik vaak ‘waar heb ik me nu weer druk om gemaakt?’ Ik heb gewoon mijn eigen stijl, net als iedereen zijn of haar eigen stijl zou moeten hebben.

Acceptatie van jezelf en je eigen stijl

Dit gaat over jezelf accepteren zoals je bent, dragen wat je zelf leuk vindt. Goed voor jezelf zorgen, maar niet tot het uiterste gaan voor een maat (of meer) minder. Dit is wat ik voor mezelf wil, maar wat me soms wel veel moeite kost: Ik wil tevreden zijn met mijn figuur en mijn stijl. Ik wil gezond leven, eten en sporten, maar niet tot het uiterste gaan voor een maatje minder.

Ik lees en hoor vaak genoeg soortgelijke verhalen, waardoor ik denk dat misschien bijna iedere vrouw zich hier wel druk om maakt of eerder heeft geworsteld. Zelfs modellen, waarvan iedereen denkt dat ze een perfect figuur hebben zijn vaak onzeker. Het is een resultaat van wat we voorgeschoteld krijgen door modebladen, reclames, maar ook wat we elkaar aandoen denk ik. Als ik bijvoorbeeld aan mijn dochter laat zien dat ik meer moet sporten en steeds bezig ben met afvallen, wat zal zij doen als ze tiener is? Ze heeft mijn voorbeeld gehad. Dat wil ik dus niet en bij deze spreek ik dat ook weer met mezelf af: Mijn stijl is niet hetzelfde als het modebeeld, het weerspiegeld wie ik ben. Mijn figuur is goed genoeg, ik wil gezond leven, maar niet tot het uiterste gaan. Ik wil mijn eigen definitie van schoonheid bedenken en dat zou iedereen moeten doen!

Hoe denken jullie hierover? Worstel je wel eens met je figuur of je eigen stijl? En hoe ga je daar mee om?

World Fairtrade Week

Eerlijke kleding, World Fairtrade Week

Het is World Fair Trade Week deze week. Het begon afgelopen zaterdag al, maar toen vierde ik het feestje van mijn dochter die alweer 4 jaar werd. Dus voor mij begint het vanaf vandaag;-). Er zijn deze week verschillende dingen te doen wereld wijd en in Nederland, voor sommige dingen moet je de deur uit, maar bijvoorbeeld een koffiebreak kan ook gewoon thuis toch?

True Fashion Show

Donderdag 12 mei wordt er in Pakhuis de Zwijger in Amsterdam een True Fashion Show gehouden. Bewust in de World Fair trade Week. De merken  Studio JUX, People Tree, Wunderwerk, L’Herbe Rouge en Hoodlamb zullen op de catwalk en in fotografie hun laatste collecties laten zien. Deze merken zijn allemaal koplopers op het gebied van eerlijke mode. Naast de catwalk wordt er ook een talkshow gehouden met drie pioniers op het gebied van True Fashion. Safia Minney van People Tree, Carlien Helmink van Studio Jux en Doug Mignola van Hoodlamb zullen spreken over de verhalen achter hun label. Ik ga in ieder geval en ik heb er superveel zin in!

The Mad Rush

Je kunt ook van 11 t/m 15 mei de unieke pop-up store van Schone Kleren Campagne  en Mama Cash middenin de Kalverstraat van Amsterdam bezoeken. Kom langs en ervaar hoe jouw kleren worden gemaakt.  Durf je dat aan? Ik ben er zelf ook te vinden op vrijdag, met een heel speciale bezigheid.

Hier gaat het over: extreme overuren, onveilige situaties en hongerlonen zijn nog altijd een realiteit voor de veel vrouwen en meisjes die in kledingfabrieken werken. Onder de noemer Women Power Fashion organiseren Schone Kleren Campagne en Mama Cash dit jaar samen een aantal activiteiten om dit onrecht onder de aandacht te brengen en mogelijkheden te bieden om hier iets aan te doen. Een van deze activiteiten is The Mad Rush: een pop-up store middenin de Kalverstraat als inkijkje naar de wereld achter laaggeprijsde kleding. Hoeveel ben je bereid te betalen als je ziet hoe jouw kleding wordt gemaakt?

World Fairtrade Week

The Mad Rush is van 11 tot 15 mei te bezoeken op Kalverstraat 101 in Amsterdam.

World Fair Trade Challenge

Dit heeft niet helemaal met eerlijke mode te maken, maar wel met eerlijke koffie. Ik drink al zeker 8 jaar eerlijke koffie, maar dit jaar tijdens de World Fairtrade Week is er speciale aandacht voor. Omdat ik zo’n eerlijke koffiejunk ben wil ik het jullie niet onthouden;-).

De achtergrond van deze challenge is dat koffieboeren wereldwijd veel last hebben van klimaatverandering. Door hogere temperaturen, verwoestende stormen en meer regen zien zij hun oogsten nu al afnemen en daarmee hun bron van inkomsten.

Samen met 20 landen worden er een week lang Fairtrade coffee breaks georganiseerd. Op die manier ondersteun je koffieboeren in hun strijd tegen de effecten van klimaatverandering op hun gewassen én hun bestaan. Mocht je mee willen doen, dan kun je je hier nog aanmelden.

Genoeg te doen dus. De afbeelding van The Mad Rush is niet heel goed te lezen, maar hier kan je de afbeeldingen nog beter bekijken. Wat zijn jullie plannen deze week? Misschien je (eerste) eerlijke kledingstuk kopen, of lekker fairtrade koffie drinken? Let me know;-)